وقتی پرستارهای مهربون اومدن و گفتند لحظه تولد نزدیک است و دکترت تو راه است خوشحال شدم و وقتی منو از اتاق ویژه به سمت اتاق جراحی حرکت دادند خانم دکتر رو دیدم که با من احوالپرسی کرد و کلی به من روحیه داد.

منو به سمت اتاق جراحی هدایت کردند و حامد جان بیرون از اطاق جراحی بود و خانم دکتر دوربین رو از حامد گرفت تا از لحظه های تولد مسافر کوچولو عکس بگیره.

حامد میگه وقتی صدای گریه آرتینا رو شنیده کلی گریه کرده و وقتی آوردن بغل حامد آرتینا با چشمان باز فقط زول زول به باباش نگاه میکرده .

خدایا من و حامد در این کشور غریب و دور از خانواده که از خیلی مسائلها بی اطلاع بودیم تو تنها تکیه گاه و قوت قلب و آرام بخش و راه گشای ما بودی و در سر راهمان دو تا خانم مهربون ایرانی که در تاور خودمون بودن قرار دادی (محبوبه جون و فریاد جون ) که محبت و زحماتشان را هیچ وقت فراموش نمی کنم .

بعد از آن هم استرس و فشارهایی که روی من و مخصوصا حامد بود از بیمارستان مرخص شدم و روز اول که من بچه داری بلد نبودم محبوبه جون و فریاد جون کمکم کردن تا اینکه من در مسیر عادی زندگی افتادم .

آرتینا مسافر کوچولوی مامی سارا و بابا حامد

تولدت مبارررررررررررررررررررررررررررررک 

اینم عکس یک ماهگی عسل بابا

آرتینای ما دو ماهه شده شیطونیهاش داره شروع میشه و ددای شده حسابی می بریمش بیرون صداش در نمی یاد در ضمن خانوم دوست داره فقط رو پای باباش بخوابه.

اینم عکسهای دو ماهگی وروجک

آنچه که هستی هدیه ی خداست به تو

وآنچه می شوی هدیه ی تو به خداست

پس بی نظیر باش .................

چرا که بی نظیر خلق شده ای

سلام به دوستای وبلاگی ام اگه کم می نویسم یا دیر به دیر میا م برای این که واقعا سرم شلوغ آرتینا تمام وقتمو گرفته و الان ساعت 1:40 نیمه شب مانیل هستش و آرتینا رو با هزار بدبختی خوابوندم تا اینکه تونستم بیام چند کلمه ای بنویسم .متاسفانه این ترم هم مجبور شدم مرخصی بگیرم چون کسی نبود آرتینا رو نگهداره وامیدم به حامد بود که یک روزو کلاس نداشته باشه تا بچه رو نگهداره که نشد چون تمام روزای هفته اش پر شده .(باز هم باید ازخواسته هام بگذرم هههههههههههههههههههههی)ولییییییییییییییی به جاش می تونم از این فرصت استفاده کنم و در کنار دختر و همسر خوبم روزای قشنگی را سپری کنم .

بببببببله روزا می گذره و آرتینا هر روز بزرگتر می شه باورم نمی شه سه ماه گذشته و هر روز حرکتهای جدید از خودش نشون می ده که منو باباشو شگفت زده می کنه مثلا خنده هاش صدادار شده صدای غل غل در می آره یا خودشو دمر می کنه و بعد سرشو بالا می گیره تا بتونه نفس بکشه باباشو که می بینه از خنده غش می کنه ذوق می کنه چه جورررررررررررررررررررررر و آخر اینکه خیلی خیلی با مزه شده .

امروز 4 تیر و 27 جون , هوای اینجا (مانیل) بعد از 5 روز بارون شدید و سیل آروم شده وبه گرمای همیشگی برگشته , حامد هم بعد از 4 روز تعطیلی به کالج می ره , آرتینا که 4 ماهو 12 روزشه تو این ماه دستاش جوشهای ریزی زد که دکترش گفته بود آلرژی ,  که بعد ا زیک ماه مصرف دارو و تغییر شیر خشکش الان خیلی بهتر شده و  از  اون    همه جوشها که کل دستشو گرفته بود فقط دو دونه مونده , وروجک خیلی شیطون شده جیغ می کشه که صداش سر آدمو می بره .

خدای من روزای اول می ترسیدم بغلش کنم , لباساشو در بیارم ,   حمومش کنم   , ها وقتی خواب بود چندین بار چک می کردم که چیزی جولوی بینیش نباشه  که خدای نکرده نتونه نفس بکشه , الان که به اون روزه فکر می کنم خندم می گیره , خدایا شکرت که در لحظه های سخت یک گوشه چشمی به من داری .

 (بچه ام از گرسنگی داره دلفینشو می خوره)

 (عسل بابا قهر کرده میخواد بلند شه بره ,کجا معلوم نیست)  (4 ماه و 15 روز)

 (وای وای وای)  ( روی دستاش جوشهای ریز آلزژی معلومه)

شیرین کاریهای عسل بابا روزبه روز بیشتر می شه امشب یاد گرفته بود زبونشو در بیاره و اینقدر خوشش اومده بود شیر نخورد , به زور شیر می کردم تو دهنش اونم جمع می کرد و با پف می زیخت بیرون دوباره زبونشو در می آورد تا اینکه خسته شد   و خوابید .

4 تیر 90

امروز از صبح آرتینا صدای هو هو در می آورد مثلا می خواست ما رو بترسونه من و حامد که ذوق کرده بودیم باهاش کلی بازی کردیم اونم ادامه میداد ماشالا پر انرژی دیگه ما کم آوردیم .   

  داشتیم صبحانه می خوردیم که یکی از دوستام زنگ زد بریم کنار ساحل اولش گفتم نه چون بارون میومد و می ترسیدم آرتینا سرما بخوره ولی با اصرار دوستم قبول کردم موقع سوار شدن تاکسی بارون شدید شد اینجا هم که قربونش برم هوا گرم هست ولی بارونای وحشتناکی میاد(به عبارتی سیل) ما هم با پرویی تمام  تو این بارون رفتیم اول ناهار خوردیم بعدش رفتیم کنار ساجل زیر آلاچیق , با یه کافی داغ وتلخ (من تلخ دوست دارم) خیلی خیلی خوش گذشت و همین لحظه مامانم اینا از ایران زنگ زدن که روحیه ام دو برابر شارژ شد . 

 اومدیم خونه طبق معمول حامد داشت دزس می خوند  (اسمشو گذاشتم مادام کوری ) , شیر وروجکو آماده کردم نخورد خیلی اشتهاش کم شد کم شیر می خوره خسته شدم از بس همه راههارو رفتم که شیر بخوره ولی تاثیر نداشت .

حامد : خرید نداریم , فهمیدم دلش می خواد بریم بیرون , رفتیم کمی خرید تغذیه ای کردیم , شام خوردیم برگشتم  دوباره واسه آرتینا شیر درست کردم با یه سر پستونک جدید گوش شیطون کر خورد امیدوارم ادامه داشته باشه در پستای بعدی خبرشو می دم.  

 20 تیر 90

امروز برای اولین بار به آرتینا لعات برنج دادم خیلی با اشتها خورد خوشش اومده بود حسابی, انگار از شیر خسته شده بود یه مزه جدید می خواست با توجه به اینکه می گن باید پایان 6 ماه به بچه غذا بدین ولی من زودتر اقدام کردم وبه سنت قدیما عمل کردم که می گن اگه بچه به سمت سفره دست دراز کرد یعنی موقع غذا خوردنشه و باید بهش غذا بدیم خوب منم دیدم آرتینا همیشه دستشو سمت غذا دراز میکنه , گفتم دیگه بچه م غذا  می خواد .

انشاالله اگه مشکلی پیش نیاد ادامه میدم .

   کوچولوی من بزرگ شدی ! غذا می خوری !  

24 تیر 90                                                                                                          

دوستای خوبم آرتینا همجنان کم اشتهاست شیر کم می خوره, منم سرلاک و لعاب برنج بهش میدم که اگه اینارو نخوره بچه ام تلف میشه دکترش شیر پر کالری داده که وزنش زیاد شه بعد یک ماه مصرف وزنش زیاد تغییر  نکرده نمیدونم چیکار کنم که راحت شیرشو بخوره , به زور بهش شیر ندم و منم از شیر خوردنش ذوق کنم , دوست دارم چاق بشه , توپولو شه .

                      (مامی سارا)                 (آرتینا)

28 تیر 90

من همچنان با آرتینا سر شیر نخوردنش مشکل دارم دیگه دکترش مجبور شد قرص اشتهاآور تجویز کنه روزی یکی بهش می دم ولی باور کنید انگار  تاثیری نداره , هر کی می بیندش میگه چقدر لاغر شده ؟  به این   جمله      حساس شدم شدید وکلی اعصابم می ریزه بهم این بود که امشب کلی با خودم صحبت کردم که شاید طفل معصوم واقعا سیر باشه و میل نداشته باشه به زور که نمی شه  ... به همین خاطر تصمیم گرفتم  بی تفاوت بشم هر  وقت   میل داشت بخوره و میل نداشت اصرار نکنم . شاید این طوری نتیجه گرفتم .

2 مرداد 90

آرتینا کوچولو برنده رالی سال 2011